De telefoon staat roodgloeiend op het kantoor van John de Mol, als we de Talpa-baas mogen geloven in Life4You. Networks van over heel de wereld bieden tegen elkaar op om The Voice of Holland op hun zender te mogen maken. “Het is een heel lekker gevoel, omdat ik me deze keer meer bewust ben wat er gebeurt dan bij voorgaande keren. Ik heb het geluk dit eerder te hebben mogen meemaken, onder andere met Big Brother. Dat ging toen als een soort stoomwals over me heen.” In het zondagmiddagprogramma verklapt John leuke dingetjes over de internationale uitrol van The Voice.


Zo is er in de studio in Ede een speciale VIP-loge ingericht om zenderbazen en producenten te ontvangen. “Ze kunnen daar live het podium zien maar ook de monitoren, zodat ze zien hoe het op tv komt. Het is een komen en gaan van Grieken, Turken, Engelsen, Duitsers, Portugezen, Spanjaarden, …”


In Frankrijk zijn er twee stations die momenteel tegen elkaar opbieden, in Amerika gebeurde dat al. John: “Daar wilden CBS en NBC het hebben. NBC is nu de zender van de vier grote networks die er het slechtste voorstaat. Ze hebben het programma het hardst nodig. En daarom zijn ze ook het verst gegaan om het binnen te halen.” Naar verluidt zal Carson Daly daar The Voice of America gaan presenteren.


Voor de Amerikaanse variant wordt er ook volop onderhandeld met artiesten. “Waarschijnlijk wel met 30 tegelijk”, denkt John de Mol. Hij stuurt vanuit Talpa Nederland twee mensen mee om de productie in goede banen te leiden en de kennis te delen. “Ze gaan daar in mei al uitzenden, op heel korte termijn. Je moet grote namen hebben, coaches met een niveau waar kandidaten iets van aannemen. Je hebt daar veel bewezen talenten, ook veel stromingen. Er moet bijvoorbeeld een country-artiest in, dat genre is heel groot daar. Noem een naam en we zijn er waarschijnlijk mee in gesprek.”


Mocht er een Britse versie komen, dan heeft John vermoedelijk al een topcoach te pakken. Hij vertelt: “Laatst was Robbie Williams met Take That in The Voice of Holland. Hij is toen in de stoelen gaan zitten en was geïnteresseerd in het format. Hij had zoiets van: ‘Als dit naar Engeland komt, dan mag je me wel bellen’.”